GevişGetiren

Yaklaşık 5 gün önce saat 17:30 civarı Kadıköy'den otobüse bindim. Birbirine dönük koltuklar var ya hani 2 koltuk otobüsün gittiği yöne 2 koltuk da ters yöne bakar. Oturdunmu du bu koltuklara karşı koltukta oturanları görmek kaçınılmazdır. Otobüs biraz ilerledikten sonra karşımdaki koltuğa bir anne ile çocuğu oturdu. Çocuk en tatlı zamanlarında, 5 yaşlarında. Sonradan adını da öğrendim çocuğun: Atilla Bağcı. Otobüs ilerledikçe ben klasik otobüs transına geçtim, düşüncelere daldım ve biranda düşündüklerimi not etme ihtiyacı hissettim. Cebimdeki postiti ve 0.5 uçlu faber castell kalemimi çıkardım başladım notlar almaya. Biraz sonra bir ses "abi ben de bişeyler çizebilirmiyim dedi". Kafamı kaldırdığımda karşı koltukta annesinin kucağında oturan Atilla'nın bana seslendiğini anladım. İşim bittikten sonra zaman kalırsa olabileceğini söyledim... Neyse Atilla kağıdı ve kalemi eline almadan önce ne çizmek istediğini sordum, bana tavuk dedi:D O çizdikçe ben diğer postiti kendisine verdim o da bana başka bir hayvan daha çizdi... Derken küçük çapta bir hayvanat bahçesini dolduracak kadar hayvanımız oldu:D Hep hayvan resimleri çizmesi bir hayli dikkatimi çekmişti. Gelecekte ne olmak istediğini sordum. Verdiği cevap bir hayli düşündürücüydü: "İnek Mühendisi" :D... İşte karşınızda Atilla Bağcı'nın eserleri. Geleceğin inek mühendisinin elinden hayvanlar alemi: (sarı postit üzerine 0.5 uçlu faber castell kalem ile çizilen resimleri itina ile dijital formata taşımaya çalıştım)

NOT: Atilla önce bana hangi hayvanın resmini çizeceğini söyleyip sonra çizdiği için resimleri adlandırmam kolay oldu. Kendisi henüz okumayı ve yazmayı bilmediği için çizimini tamamladıktan sonra resimlerin altına o resmin hangi hayvanın resmi olduğunu yazdım. En son zebra çiziyordu, durağım geldiği için inmek zorunda kaldım. İnşallah bir dahaki sefere...